امروز یه روز گرم و آفتابی دیگه ست
اینجا در کالیفرنیای جنوبی.
دما 84 درجه ست در مرکز شهر لوس آنجلس،
با حداقل 75 درجه در طی شب.
♪ من به اون روز فکر میکنم ♪
♪ که تو ایستگاه گری هوند ♪ ♪ جنوب سانتافه تنهایش گذاشتم ♪
♪ تنها 17 سال داشتیم اما او مهربان بود و عشقش حقیقی ♪
♪ با این حال میدانستم چه باید بکنم ♪
♪ من فقط میدانستم ♪
♪ یکشنبه شب های تابستان ♪
♪ در صندلی هایمان فرو میرفتیم ♪
♪ وقتی نور ها خاموش میشدند ♪
♪ دنیایی رنگارنگ از جنس موسیقی و ماشین ♪
♪ مرا صدا میکرد که روی آن صفحه باشم ♪
♪ و هر صحنه را زندگی کنم ♪
♪ بدون یک قران پول ♪ ♪ یک اتوبوس گرفتم و اینجا رسیدم ♪
♪ شاید بی باکم و شاید فقط دیوانه ♪ ♪ باید منتظر ماند و دید ♪
♪ چون شاید در آن شهر خواب آلوده ♪
♪ او یک روز روی همان صندلی می نشیند، وقتی چراغ ها خاموش شده اند ♪
♪ صورت مرا می بیند و فکر می کند که چطور مرا میشناخته ♪
♪ این تپه ها را صعود کن ♪ ♪ من به دنبال رسیدن به بلندی ها هستم ♪
♪ و دنبال میکنم نور هایی را که می درخشند ♪
♪ و وقتی که ناامید میشوی ♪
♪ از روی زمین بلند شو ♪
♪ چون سحر به زودی خواهد رسید ♪
♪ و یک روز آفتابی دیگر شروع خواهد شد ♪
♪ من هر روز میشنوم ♪
♪ نوایی که در دره هاست هیچ وقت ناپدید نخواهد شد ♪
♪ ترانه هایی که در میخانه هاست بازمانده از کسانی که پیشتر آمدند ♪
♪ میگویند باید بیشتر بخواهیدش ♪
♪ و من هر دری را میکوبم ♪
♪ و حتی وقتی جواب منفی بگیرم ♪
♪ یا وقتی پولی برایم باقی نمانده ♪
♪ تمام چیزی که نیاز دارم یک میکروفن خاک گرفته و نور نئون ♪
♪ و یک روز وقتی ترانه م را میخوانم ♪
♪ بچه ای از یک شهر کوچک مرا میبیند ♪
♪ و همین در زندگی به او انگیزه خواهد داد ♪
♪ که به راهش ادامه دهد ♪
♪ این تپه ها را صعود کن ♪ ♪ من به دنبال رسیدن به بلندی ها هستم ♪
♪ و دنبال میکنم نور هایی را که می درخشند ♪
♪ و وقتی که ناامید میشوی ♪
♪ از روی زمین بلند شو ♪
♪ چون سحر به زودی خواهد رسید ♪
♪ و یک روز آفتابی دیگر شروع خواهد شد ♪
♪ وقتی که ناامید میشوی ♪
♪ سحر فرا رسیده است ♪
♪ امروز یک روز آفتابی دیگر است ♪
♪ امروز یک روز آفتابی دیگر است، آفتاب، آفتاب، آفتاب، آفتاب، آفتاب، ♪
♪ امروز یک روز آفتابی دیگر است ♪
♪ تنها یک روز آفتابی دیگر ♪
♪ امروز یک روز آفتابی دیگر است ♪
♪ یک روز جدید فرا رسیده است ♪
♪ امروز یک روز آفتابی دیگر است ♪
... برنده سه جایزه اسکار شده است
از جمله برای فیلم 1998 "شکسپیر عاشق"
باورمون نمیشد چه اتفاقی داره میفته.
به خدا قسم، اون داغون بود
کاملا داغون بود!
میدونم. میدونم. اون... دیوونگی محض بود.
دیوونگی بود؟
اه
"حماقت! حماقت محض بود."
مشکل این چیـ... باید برم.
کاپوچینو لطفا.
- بله. البته. - به حساب ما.
اوه، نه، ممنون. اصرار دارم.
دیدی اون کی بود؟
لعنتی!
میا، کجا فکر کردی داری میری؟
اوه، ساعت پنج دقیقه س.
بهتره فردا زود بیای.
اوکی.
شب خوش!
اوه!
اون داغون بود! حماقت محض بود. اون...
دیوونگی بود، من فقط...
اوه، ممکن بود بمیری.
نه، ترنر خوبه. ترنر خوبه. من فقط، همم...
میخوای صبر کنی برسی دنور بهش بگی، یا...
چی؟
باشه.
نه، من برات خوشحالم.
چرا، برات خوشحالم. من فقط...
فکر کردم که...
- نمیدونم... - یه لحظه.
شاید فکر کردم...
چیه، روبی؟
جسیکا روی خطه.
بهش بگو بعدا باهاش تماس میگیرم.
تا دو دقیقه دیگه؟
کمتر از دو دقیقه.
- من میرم نهار بگیرم. - منم تقریبا کارم تمومه.
ممنون.
اوه. میدونی چیه؟
فکر میکنم کافی باشه. ممنون که اومدی.
ای وای! میخوای یه پنجره باز کنی؟
میخواستم بهت خوشامد بگم.
ممنون.
میا! اجرات چطور پیش رفت؟
اِه.
اِه، منم همین طور. جن اونجا بود یا ریچل؟
من هیچکدومشونو نمیشناسم.
اونا از همه بدترن.
خب من نمیدونم اونا اونجا بودن یا نه.
شرط میبندم بودن.
چرا تو دستشویی جلسه گذاشتید؟
بچه ها، دو دقیقه وقت بدید.
میا، تو میای دیگه؟
نمیتونم! کار دارم.
چی؟
درست شنیدم گفت کار داره؟
چی؟
متاسفم که امروز خوب پیش نرفت،
از چهار نفر دیگه تو اینباکسم پیام دارم، که میدونم حتما قبولت میکنن.
ولی الان باید با ما بیای!
خوش میگذره.
- قرار نیست خوش بگذره. - شاید بگذره.
نمیگذره. یه عده پاچه خوار به جون همدیگه افتادن
و تو یکی از اون خونه های بزرگ شیشه ای دور هم جمع شدن.
این چقدر آشناس.
- میخواستم بهت پسش بدم. - چند وقت این دست تو بوده؟
- خیلی وقت. - بیخیال، میا.
آخه دیگه کی میخوای این همه
کلیشه هالییوودی رو یکجا ببینی؟
با هم دیگه خوش میگذرونیم.
"ناامیدم کردی، لِکس."
چیزی نیست که باهاش خوش بگذره.
این مهمونی قراره انسانیت به معنای واقعی کلمه باشه.
♪ دعوتنامه رو که گرفتی ♪
♪ آدرس درست رو هم داری ♪
♪ به درمان نیاز داری؟ ♪
♪ جواب همیشه بله ست ♪
♪ ممکنه این شانس ملاقاتِ ♪
♪ کسی باشه که منتظرش بودی ♪
♪ فقط یکم دیگه تلاش کن ♪
♪ امشب ما یه ماموریت داریم ♪ ♪ شب انتخاب بازیگر هاست ♪
♪ اگه این اجرای اصلی باشه ♪
اوه، خدا کمکون کنه!
♪ اگر بتونی تاثیر مثبت بگذاری ♪
♪ اسمت رو همه به حاطر میسپارن ♪
♪ و بعد در لاین سرعت میفتی! ♪
♪ یک نفر توی جمع ممکنه همونی باشه که تو باید بشناسی ♪
♪ اونی که بالاخره تو رو از روی زمین بلندت کنه ♪
♪ یک نفر توی جمع میتونه تو رو هر جا که میخوای ببره ♪
♪ اگه تو اونی هستی که آماده ی پیدا شدنه ♪
♪ اگه تو اونی هستی که آماده ست ♪
♪ کاری که لازمه رو انجام بده ♪ ♪ تا وقتی که کشفت کنند ♪
♪ و تو رو تبدیل کنن به چیزی بیشتر از این که هستی ♪
♪ پس وقتی ستاره ها صف میشن ♪
♪ فکر کنم من پشت سر می مونم ♪
♪ تو باید بری و پیدا کنی ♪
♪ اون یک نفر رو توی جمع ♪
هی، دختر!
♪ اون یک نفر توی جمع ♪
♪ آیا اون یک نفر تو جمع ♪
♪ تنها چیزیه که تو میبینی؟ ♪
♪ تماشا میکنی در این حین که ♪
♪ دنیا به چرخیدن ادامه میده ♪
♪ یکجایی، یک مکانی هست که ♪
♪ اونجا خودم رو پیدا می کنم ♪
♪ یک جایی که فقط ♪
♪ منتظره که پیدا بشه ♪
♪ یک نفر توی جمع ممکنه همونی باشه که تو باید بشناسی ♪
♪ اون کسی که میتونه تو رو از روی زمین بلندت کنه ♪
♪ یک نفر توی جمع میتونه تو رو هرجا که میخوای ببره ♪
♪ یک نفر توی جمع میتونه تو رو بسازه ♪
♪ یک نفر توی جمع میتونه تو رو ببره ♪
♪ از روی زمین جدات کنه ♪ ♪ اگه تو اونی هستی که ♪
♪ آماده ست که ♪
♪ پیدا بشه... ♪
نه، نه.
اوه، بیخیال. چی...؟
اَه!
خواهشا دزدکی وارد خونه ی من نشو.
فکر میکنی بابا و مامان به اینجا بگن خونه؟
چی کار داری میکنی؟
خواهشا اون کارو نکن. خواهش می کنم روی اون نشین.
شوخیت گرفته؟
خواهش میکنم روی اون نشین. روی اون نشین.
روش نشین.
- هوگی کارمایکل روی اون نشسته. - اوه، خدای من!
آقای سیب زمینی اینو انداخته بره.
معلومه چرا.
حالا هم که تو داری میشینی روش.
برات فرش آوردم.
لازمش ندارم.
اگه بگم مایلز دیویس روش دستشویی کرده چی؟
یکم توهین آمیزه. واقعا کرده؟
کی میخوای این جعبه ها رو خالی کنی؟
میخوام تو کلابِ خودم خالیشون کنم.
اوه، سباستین.
انگار یه دختری باهات به هم زده و تو هم هنوز به زندگیش سرک میکشی.
تو که هنوز اونجا نمیری، میری؟
اونجا...
باورت نمیشه اونجا رو عوض کردن
به یه سالن سامبا-تاپاس.
اوه، خدای من، سباستین!
سامبا. تاپاس.
یکی رو بردار، میدونی؟ یکی رو درست انجام بده.
یکی هست میخوام باهاش آشنا بشی.
- من نمیخوام با کسی آشنا بشم. - چرا.
نه، نه، نمیخوام با کسی آشنا بشم.
بابا اینو بهت داد؟
- آره. - میدونم ازش خوشت میاد.
فکر نمیکنم ازش خوشم بیاد.
- جاز دوست داره؟ - نه احتمالا.
پس در مورد چی میخوایم صحبت کنیم؟
نمیدونم. اهمیتی نداره. باشه؟
چون داری مثل یه راهب زندگی میکنی.
تو بدون بیمه رانندگی میکنی!
- اهمیتی نداره؟ - آره، اهمیتی نداره.
- اوکی. - باید جدی باشی - خب، من یکی رو میشناسم
- با خالکوبی روی صورتش که به نظرم باید ببینی... - خیلی خب، گرفتم منظورتو.
- با قلبی از طلا. - جدی باش!
جدی باشم؟ لارا...
من یه نقشه خیلی جدی برای آینده م داشتم.
- میدونم. - تقصیر من نیست که ازم کلاهبرداری کردن.
ازت کلاهبرداری نکردن. جیبتو زدن!
فرقش چیه؟
نمیدونم. به رمانتیکی اونی که تو گفتی نیست.
نشین...
همه میدونستن اون یارو ریگی تو کفشش بود به جز تو.
چرا یجوری میگی رمانتیک انگار کلمه ی زشتیه؟
قبض های پرداخت نشده رمانتیک نیستن. بهش زنگ بزن.
بهش زنگ نمیزنم.
مسئله اینه که...
انگار زندگیِ من رو هواست.
من خودم میخوام که رو هوا باشم. اوکی؟ من فقط...
من میذارم زندگی انقدر منو بزنه که خسته بشه.
- آره؟ - بعد من با یه ضربه جوابشو میدم.
یه فن کلاسیک بوکسه.
اوکی, علی (بوکسور). دوسِت دارم. جعبه هاتو خالی کن.
قفل خونه رو عوض می کنم.
پولشو نداری.
من یه ققنوسم، برخاسته از خاکستر.
سلام.
بیل، ممنون که گذاشتی برگردم.
خواهش میکنم.
میخوام بدونی که داری به یه آدم جدید نگاه می کنی.
کسی که خوشحاله اینجا باشه.
خوبه. عالیه.
کسی که کار کردن باهاش آسونه.
و تو قراره آهنگ های تو لیست رو اجرا کنی؟
خوشحال میشم.
با اینکه فکر نمیکنم
کسی اهمیتی بده من چی میزنم، ولی، آره...
خب، اگه منظورت از هرکسی،
هر کسی به غیر از منه، حرفت درسته.
من اهمیت میدم، و نمیخوام ازت جاز آزاد بشنوم.
درسته. باشه.
با اینکه فکر میکردم توی این شهر
همه چیز روی یه
سیستمِ "یکی تو یکی من" کار میکرد.
دو تا تو، یکی من چطوره؟
همش برای تو هیچی برای من چی؟
- عالیه، آره. - عالیه.
- باشه. - تصمیم دو طرفه، آره.
درسته. که من گرفتم.
درسته. و من پاش امضا کردم که...
حالا هرچی، هرچی میخوای اسمشو بذار.
بله، خوش برگشتی.
راه های بهتری هم برای خوشامدگویی هست، کارِن.
سِب.
میدونم، شنیدم چی میگی،
ولی فکر نمی کنم اون چیزی که واقعا منظورته رو داری میگی.
آره، فکر نمیکنم داری گوش می کنی من چی میگم. تو اخراجی.
خب، این چیزیه که تو داری میگی،
ولی منظورت چیز دیگه ست. منظورت اینه که...
تو اخراجی.
از روی لیست اجرا کنم!
- نه، دارم میگم دیگه دیر شده. - این یه هشداره.
تو از کدوم سیاره اومدی؟
- اخراجم نکن، بیل. - کارت تمومه.
- اخراجم نکن. - متاسفم، سِب.
الان کریسمسه.
آره، خودم تزئینات رو میبینم.
تو سال جدید موفق باشی.
من اجراتونو شنیدم، میخواستم بگم...
شکاف روی اسکن مغز رو دوست ندارم.
تست کوررنگی دادی؟
مقتول در خیابان بیست و سوم، قاتل روی صورتش یک لبخند درآورده.
لعنت به حق و حقوقت.
اینجا کلاس درس منه.
اگه دوست نداری، خوش اومدی.
خانم، چرا دیوونه بازی در میارید؟
نه، جمال. دیوونه خودتی.
بپر همین جا!
♪ ما در حال صحبت کردنیم ♪
♪ نمیدونم چی باید بگم... ♪
اوه، میا!
- سلام. - سلام.
میخوام با دوستم کارلو آشنا بشی.
- سلام. - سلام. کارلو.
- کارلو، این میاست. - خوشبختم... میا؟
- بله، میا. - سلام. حالت چطوره؟
کارلو نویسنده ست.
آره. میگن تو خلق دنیا های فانتزی استعداد دارم.
فعلا سرم خیلی شلوغه.
توجه زیادی روم هست،
مردم در موردم صحبت میکنن، که خیلی هیجان انگیزه.
آدم زحمت زیادی میکشه، و اعتبار زیادی هم بدست میاره.
- من میرم یه نوشیدنی بگیرم. - اوکی.
از آشنایی باهات خوشحال شدم.
♪ من از اینجا میرم ♪
♪ یکی دو روز دیگه ♪
♪ پس نیازی نیست که بگم ♪
♪ من تکه تکه شده ام ♪
♪ ولی تلوتلو خوران میرم ♪
- ♪ آرام آرام یاد میگیرم که زندگی بد نیست ♪ - ببخشید.
♪ با من تکرار کن ♪
♪ عمل نکردن بهتر از متاسف بودن نیست ♪
♪ منو بگیر ♪
♪ من از اینجا میرم ♪
♪ یکی دو روز دیگه ♪
ممنونم. درخواست دیگه ای هست؟
دختری که جلو ایستاده.
"I Ran".
عجب پیشنهاد خوبی.
خیلی خب، آقای پیانیست، اون انگشتات رو تکون بده.
بریم.
یک! دو! سه! چهار!
همینه.
♪ خیابون رو تنها پرسه میزنم ♪
♪ هیچ وقت فکر نمیکردم دختری مثل تو رو ببینم ♪
♪ دختری مثل تو ♪
من؟
بس کن.
♪ با مو های بور و چشمان سبز ♪
♪ از اون چشمایی که من رو محسور میکنه ♪
♪ من رو محسور میکنه ♪
♪ و من دویدم، رفتم دور از اینجا ♪
♪ نمیتونستم فرار کنم ♪
♪ بعضی وقت ها احساس میکنم باید... ♪
♪ از اینجا فرار کنم... ♪
♪ من باید... ♪
♪ فرار کنم از دردی که تو به من وارد میکنی... ♪
خیلی خب. من تو رو یادمه. و قبول دارم
که اون شب یکم عجول بودم.
عجول؟
باشه، عوضی بازی درآوردم. اینو قبول دارم.
خب.
ولی درخواست آهنگ "I Ran"
از یه موزیسین حرفه ای، یکم... یکم زیادیه.
وای خدا! گفتی موزیسین حرفه ای؟
فکر نمیکنم.
میتونم لباستو ازت قرض بگیرم؟
چرا؟
چون هفته ی دیگه اجرا دارم.
میخوام نقش یه آتشنشان حرفه ای رو اجرا کنم.
پس تو یه بازیگری.
میدونستم آشنا به نظر میای.
جایی دیدمت؟
همم...
کافی شاپ تو خیابون وارنر.
اونجا زیاد هستم.
- آها، گرفتم. - آره.
تو توی بار کار میکنی. الان میفهمم چطور میتونی
خودتو بالاتر از من ببینی و منو تحویل نگیری.
وقت اجرای بعدیه.
اون نمیتونه... من نمیخوام...
اون به من نمیگه چکار کنم.
همین الان همین کارو کرد.
میدونم. خودم بهش اجازه دادم.
اسمت چیه؟
- میا. - میا.
پس فکر کنم تو یه فیلمی ببینمت.
جوزف کمپبل رو میشناسی؟
آره.
من ایده ی بازآفرینیِ
داستان "گلدیلاکس و سه خرس" رو داشتم،
ولی این بار از دید خود خرس ها.
- سفر قهرمان اصلی. - میتونی یه سریِ فیلم بشه.
- آره. - ولی ما نمیدونیم.
ممکنه یه خرس چهارم بوده باشه که ما ازش خبر نداشتیم.
جورج مایکل!
سلام.
- ببخشید. - آره، آره.
من این آقا رو میشناسم. کلیدات رو برداشتی؟
همم، آره.
میتونی مال من رو برداری؟
میتونم چی؟
میتونی کلیدامو برداری؟ کلیدای منو؟
- نمیتونم بشنوم. - ببخشید.
میتونی کلیدامو برداری؟
اوه.
- لطفا؟ - حالا شد.
- ممنون. - خواهش میکنم.
- چه مدلی؟ - پریوس
یه لحظه صبر کن. خیلی کمکی نکرد.
با یه روبان سبز؟
اوکی.
اینا به نظر راحت میان.
راحتن.
ممنون که از اونجا نجاتم دادی.
خب، خیلی چاره ای هم برام نذاشتی.
خیلی عجیبه که هِی همدیگه رو میبینم.
آره، عجیبه.
شاید یه معنایی داره.
- شک دارم. - آره، منم همین طور.
ماشینم کجاست؟
اون چیزه رو باید زیر چونت بچسبونی.
- این؟ - آره.
سرت رو تبدیل میکنه به
- یه آنتن، و... - اوه.
فکر کنم باعث سرطان میشه، ولی در عوض ماشینت رو سریع تر پیدا میکنی.
چی؟
زمان کوتاه تری زنده میمونی، ولی
در عوض به جایی که میخوای بری زودتر میرسی.
ایده ی خوبی نیست.
- فقط یه پیشنهاده. - آه...
تو یه...
کلمه ای که دنبالش میگردم چیه؟
شوالیه رو اسب سفید؟
عجیب غریب.
- این کلمه بود. - اوکی.
چیزی برای تماشا نیست، آره؟
منظره بهتر از این دیدم.
♪ خورشید تقریبا غروب کرده ♪
♪ چراغ ها دارند روشن میشن ♪
♪ یک نور نقره ای که روی دریا امتداد داره ♪
♪ ما به یه منظره تلوتلو خوردیم ♪
♪ که انگار برای دو نفر ساخته شده ♪
♪ چقدر حیف که این دو نفر من و تو هستیم ♪
♪ یه پسر و دختر دیگه ♪
♪ عاشق این آسمون گردون میشدند ♪
♪ اما فقط من و تو اینجاییم ♪
♪ و ما هیچ شانسی نداریم ♪
♪ این هیچ وقت اتفاق نمیفته ♪
♪ تو اونی که میخوام نیستی ♪
واقعا؟
♪ و هیچ جرقه ای بینمون نیست ♪
♪ حیفِ یک همچین شب زیبایی ♪
♪ تو میگی چیزی بینمون نیست؟ ♪
♪ خب، بگذار این رو روشن کنم ♪
♪ اون کسی که این تصمیم رو میگیره، من هستم ♪
ولی بهم زنگ میزنی؟
♪ و با اینکه خوش قیافه ای تو اون کت و شلوار پلی استرِت ♪
پشمیه.
♪ تو درست میگی ♪ ♪ من هیچ وقت عاشق تو نمیشم ♪
♪ و شاید این جذاب باشه ♪
♪ برای کسی که پاشنه بلند پایش نیست ♪
♪ یا هر دختری که احساسات داشته باشه ♪
♪ شانسی برای عشق هست ♪
♪ ولی راستش من هیچ احساسی ندارم ♪
♪ اینطوره؟ ♪
♪ یا شاید کمتر از هیچی ♪
♪ خوبه که میدونم ♪ ♪ پس تو موافقی؟ ♪
♪ درسته ♪
♪ حیفِ یک همچین شب زیبایی ♪
آه!
سلام، گرگ. اوه، ببخشید دیر شد.
آره. سریع خودمو میرسونم. باشه. خداحافظ.
- همونجا بود. - همینجا.
میخوای تا ماشینت برسونمت؟
نه، مال من همین بالاست.
شب بخیر.
ببخشید. این که گلوتِن نداره، درسته؟
نه.
- چی؟ - همم.
اَه، من پولمو پس میخوام.
اوکی، بذارید براتون چک کنم؟
میا...
- سلام. - تو جمعه مغازه رو میبندی.
نمیتونم جمعه ببندم!
اجرا دارم. یادته؟
به نظرت من اهمیت میدم؟ زمانشو عوض کن.
اوه، و ما باید فردا با هم صحبت کنیم. باشه؟
خواهشا پیشبندت رو درست کن.
باشه.
تویی باز!
اینجا چیکار می کنی؟
اوه، میدونی، ملاقات دارم با چند تا مدیر و...
چطوری اومدی داخل؟
راستش از درب نگهبانی فرار کردم.
فکر کنم بیست دقیقه وقت دارم تا پیدام کنن.
الان وقت استراحتت میشه دیگه، آره؟
ده دقیقه دیگه کارم تموم میشه.
میتونم تو دستشویی قایم بشم؟
- آره. - اوکی.
ببخشید.
همم...
هنوز باید چک کنم. ببخشید.
اون پنجره ایه که
همفری بوگارت و اینگرید برگمان
تو کازابلانکا ازش به بیرون نگاه کردن.
- واو! - آره.
نمیتونم باور کنم که تو روبروی اینجا کار میکنی.
- آره. - فوق العاده س.
اسم بوگارتِ تو چی بود؟
اسمش چی بود؟ گرِگ؟
آره، گرگ.
آها. چند وقته که با هم...
یک ماهی هست هم دیگه رو میبینیم.
اوه، خیلی خوبه.
اون، همم... آدمِ مهربونیه.
بگذریم، من عاشق اینم که اطراف این چیزا باشم، میدونی؟
منظورتو میفهمم.
من قهوه ام رو از پنج مایل دورتر میگیرم،
فقط برای اینکه نزدیک یه کلوب جاز باشم.
- واقعا؟ - آره، ون بیک.
- میشناسیش؟ - همم.
همه ی گروه های بزرگ موسیقی اونجا اجرا میکردن.
کنت بیسی، چیک وب.
به هر حال، الان شده یه کلوب سامبا-تاپاس، و...
سامبا-تاپاس چیه دیگه؟
یعنی یه کلوب سامبا هستش که تاپاس سرو میکنه.
- اوه. - آره، مسخره کردن...
تاریخ رو؟
نمیدونم. لس آنجلسه دیگه.
همه چیز رو میپرستند و برای هیچی ارزش قائل نیستن.
ما در حال فیلمبرداری هستیم. لطفا وایسید دوستان.
باشه.
- دارید فیلمبرداری میکنید؟ - آره.
آره، میدونم. تو خیابون من هم
زیاد فیلمبرداری میکنن، برای همین در مورد سینما زیاد میدونم.
- از اینطرف بیاید. - اوکی.
راه رو بستن.
- عاشقشم! - و آماده میشیم.
هی! تو چطور وارد این چیزا شدی؟
دوربین!
- وارد چی؟
فیلم و بازیگری دیگه.
- حرکت! - اوه، همم...
خاله م بازیگر بود.
اوه، اوکی.
با یه تئاتر سیار کار می کرد.
من تو بولدر سیتی تو نوادا بزرگ شدم.
رو به روی خونمون اون طرف خیابون،
یه کتابخونه ی کوچیک بود.
که یه قسمت فیلم های قدیمی داشت.
اون من رو برد اونجا،
و کل روز رو نشستیم فیلم های قدیمی نگاه کردیم.
مثل "Notorious", "Growing up baby",
و کازابلانکا.
- و... - کات کن! کات!
- نوار رو چک کن. - حالا میتونیم صحبت کنیم.
- اون به نظر فوق العاده میاد. - همین طور هم بود.
و من این اجرا ها رو تو اتاق خوابم داشتم،
که فقط من و اون توش بودیم
و صحنه های اون فیلما رو اجرا میکردیم.
و بعد من اجرای خودم رو مینوشتم.
- واو. - همم... آره.
عاشقشم.
بگذریم، من کالج رو بعد از دو سال رها کردم که بیام اینجا
و آخرین اجرام هم برای یه سریال برای نوجوون ها بود که ایدش...
..."Dangerous Minds" میکس با "The O.C." بود.
همین دیگه، باید وکیل میشدم.
چون همین جوریش دنیا وکیل کم داره.
به بازیگرای بیشتری هم نیاز نداره.
تو فقط یه بازیگر نیستی.
منظورت چیه فقط یه بازیگر؟
خودت جواب خودتو دادی.
تو از بچگی یه اعجوبه ی نمایشنامه نویس بودی.
من منظورم این نبود.
خب داری شکسته نفسی میکنی، ولی حقیقت همینه.
تو میتونی نقش خودت رو بنویسی، میدونستی؟
یه چیزی بنویس که به جالبی خودت باشه.
و دیگه لازم نیست برای این یارو اجرا کنی.
- آره. - یا احمقایی مثه اون.
یه نگاه بنداز به لویی آرمسترانگ.
اون میتونست همون نت های گروه رژه رو که بهش داده بودن اجرا کنه.
- ولی اون این کارو نکرد. - چیکار کرد؟
چیکار کرد؟
تاریخساز شد، مگه نه؟
پس منم دیگه اجرا نمیکنم،
و میرم در عوض تاریخساز میشم.
پس کار من هم اینجا تموم شده.
احتمالا باید الان یه چیزی رو بهت بگم،
فقط برای اینکه خیالم راحت بشه.
- همم؟ - من از جاز متنفرم.
حالت خوبه؟
یعنی چی از جاز متنفری؟
یعنی اینکه وقتی بهش گوش میدم، ازش خوشم نمیاد.
آره، ولی اینکه بگی از جاز خوشت نمیاد کلی گوییه.
چیکار داری الان؟
هیچی.
من فکر می کنم که مردم، وقتی میگن که،
میدونی، از جاز بدشون میاد...
اونا فقط... هیچ ذهنیتی ندارن.
نمیدونن از کجا شروع شده.
جاز توی یه اتاق کوچیک تو نیواورلانز متولد شد،
و چون مردم اونجا از جا های مختلف بودن،
به پنج تا زبان مختلف صحبت میکردن،
و نمیتونستن با هم صحبت کنن.
تنها راه ارتباطشون جاز بود.
آره، ولی "کنی جی" چطور؟
- چی؟ - کنی جی چطور؟
موسیقی که تو آسانسور پخش میشه چی؟
میدونی، موسیقی جازی که من میشناسم؟
- خب چی؟ - تو زندگیم؟
- همم؟ - به نظرم آرامش بخشه.
اصلا آرامش بخش نیست. نیست. نه نیست.
سیدنی بِچِت به یه نفر شلیک کرد
چون بهش گفت که نت اشتباه رو زده.
هیچ چیزِ این آرامش بخش نیست.
آره، ولی جایی که من بزرگ شدم
یه ایستگاه رادیویی بود به اسم کی.جاز.103
و همه میزدن روی اون ایستگاه
وقتی که مهمونی کوکتل داشتن.
اوکی.
و همه روش حرف میزدن.
میدونم.
- چون اون فقط... - مشکل همی...
اوکی، اوکی. خب من فکر میکنم که این بخشی از مشکله،
این که نمیتونی بشنویش، میدونی؟
تو باید ببینیش.
باید ببینی چه خبره.
به این رفقا نگاه کن.
به نوازنده ساکس نگاه کن،
اون الان آهنگ رو دزدید. اون داره قطعه خودش رو میزنه.
هر کدوم از این نوازنده ها دارند مینویسن،
تهیه میکنن، تنظیم میکنن.
بعد دارن ملودی رو مینوازن. اونا فقط...
حالا شیپورچی رو نگاه کن.
اون ایده ی خودش رو داره.
و همین تضاد
و سازشه که موسیقی رو می سازه، و فقط...
هر دفعه یه چیز نوئه.
هر شب یه چیز کاملا جدیده
و خیلی خیلی هیجان انگیزه.
ولی داره میمیره. داره میمیره، میا.
داره از بین میره.
و دنیا میگه: "بذارید بمیره، عمرشو کرده".
نه تا وقتی که من هستم.
چیکار میخوای بکنی؟
میخوام کلوب خودم رو داشته باشم.
- واقعا؟ - آره.
میتونیم هرچیزی که میخوایم رو اونجا اجرا کنیم،
هر وقت که بخوایم،
هرجور که بخوایم، تا زمانی که جاز خالص باشه.
سلام، میا دولان هستم.
آره، تماستون رو از دست دادم.
باهام تماس گرفتند!
چی؟ بیخیال!
برای چی؟
برای یه سریال تلویزیونی. اونی که قبلا درباره ش بهت گفتم.
- "Dangerous Minds" میکس با "The O.C."? - آره؟
مبارکه!
- فوق العاده س! - خیلی هیجان انگیزه.
احساس میکنم که قبلا در موردش بهت بد گفتم.
چی؟
یه جورایی مثل فیلم Rebel Without A Cause هستش.
"گلوله ها دست منه!"
آره.
- تو تا حالا ندیدیش؟ - هیچ وقت تا حالا ندیدمش.
اوه خدا! میدونی، الان تو سینما ریالتو روی پرده س.
- واقعا؟ - آره.
باید بری اونـ... منظورم اینه که من میتونم ببرمت.
اوکی.
- فقط برای تحقیقات. - برای تحقیقات.
- آره. - آره.
باشه.
همم، دوشنبه شب، ساعت 10:00.
- آره. عالیه. - اوکی.
واسه تحقیقات.
♪ شهر ستاره ها ♪
♪ آیا فقط برای من می درخشی؟ ♪
♪ شهر ستاره ها ♪
♪ چقدر چیز ها هست که من نمیتونم ببینم ♪
♪ کی میدونه؟ ♪
♪ آیا این شروع چیزی شگفت آور و جدیده؟ ♪
♪ یا یه رویای دیگه ست ♪
♪ که به حقیقت نمی پیونده ♪
- همون جا وایسید، لطفا. - از دیدنتون خوشحالم.
سلام.
هر وقت خواستی شروع کن.
اوکی.
دو تا انتخاب داری.
یا قوانین منو اجرا میکنی یا قوانین منو اجرا میکنی.
- افتاد؟ - ممنون.
- اوه... - ممنون.
میتونم یه جور دیگه هم اجراش کنم.
نه، مشکلی نیست. خیلی ممنون. متشکرم.
خوش گذشت. ممنون.
خداحافظ.
اوه، سلام، میا؟
- سلام. - گرگ اینجاست.
منظورت چیه...
سلام، عزیزم. یه جا گرفتم بیرون.
- عالیه. باشه... - باید راه بیفتیم بریم.
پرواز برادرم خیلی زود نشسته.
- یادت رفت؟ - لعنتی.
یادت رفت.
قرارمون امشب بود.
- ایرادی نداره. - آره. باشه.
یادت رفت.
خیلی خب، پس من حاضر میشم.
- اوکی، عالیه. - اوکی، خوبه.
- آره، خودشه. - همم...
سلام، جاش، آره.
اومدم دنبال میا. ما میرسیم اونجا، یه چند دقیقه...
ولی حالا ما این سیستمِ
- صدای محیطی رو گرفتیم، که مثل... - مثل اینه که...
- ...توی یه سالن سینما باشی - واو.
ولی خب از سالن هم حتی بهتره.
- نمیتونم صبر کنم. - وضع سالن های تئاتر رو که میدونی.
- آره. - چقدر کثیفن.
آره، میدونم. و بو هم میدن.
و همیشه یا خیلی سردن یا خیلی گرم.
میدونم. کیفیت واقعا افت کرده.
کیفیت افتضاحه،
و مردم هم که همیشه حرف میزنن.
کلی هم آدم میان فیلم رو ببینن.
- اصلا... - اوه، افتضاحه!
اوه، ببخشید.
- یه لحظه صبر کن. - پیام دارم.
الو؟
- احتمالا در مورد کاره. - همم.
(ترجمه چینی): الان بهش زنگ میزنم، ممنون، ممنون.
ببخشید. آره دیگه، ما عاشقشیم. اوه، خیلی خوبه.
خب شاید ما باید بیایم.
آره. یه سر بزنید.
من فقط یه کلمه برات دارم پسر.
- همم؟ - اندونزی.
هیچ وقت اینو از کسی نشنیده بودم.
خودم هم نمیدونم. حسابش از دستم در رفته،
ولی واقعا زندگی آدمو عوض میکنه.
- واقعا؟ - آره.
من رو که تحت تاثیر قرار داد.
- فوق العاده بود. - انقدر خوبه؟
- آره. - یه پاتوق پنج ستاره وسط جنگل.
- باورت نمیشه. - عجب.
ما داشتیم در مورد نیکاراگوئه فکر می کردیم،
مشکل نیکاراگوئه اینه که
خیلی کشور پیشرفته ای نیست. یه کم توسعه نیافته ست.
- میدونی که... - درست میگی.
به نظرم یکم بیشتر...
آره، خب، مطمئن نیستم جای امنی باشه.
- آره، آره، اونجا... - نمیدونم اگه امنه.
آره، نباید بیش از حد اونجا رو بگردی.
بومی های اونجا کم تحمل هستند.
ولی چین قراره یه کانال پاناما بسازه.
ببخشید.
...عظمت جهان هستی.
روز ها قبل از پایان عمر زمین،
مردم به آسمان شب نگریده و متوجه یک ستاره میشوند،
که مداما درخشان تر و نزدیک تر می شود.
در این حین که ستاره به ما نزدیک می شود...
جیم استارک.
میرم یه جا پیدا کنم. ببخشید.
در این حین که ستاره به ما نزدیک می شود،
آب و هوا تغییر خواهد کرد.
سرزمین های عظیم قطبیِ شمال و جنوب
پوسیده و تکه تکه خواهند شد،
و دریا ها گرم تر و گرم تر می شوند.
بازماندگان ما به دنبال بهشت می گردند
و شگفت زده می شوند،
از اینکه ستاره ها در جای خود باقی می مانند...
همم...
من یه ایده ای دارم.
اون چیه؟ فیلم نامه ست؟
نمایشنامه.
نمایشنامه؟ بهتره به همه مون یه نقش بدی!
راستش یه برنامه ی تک نفره ست، برای همین نمی تونم.
واو. قراره هر دفعه اینجوری باشه؟
فکر کنم.
آآآه! خیابون یطرفه ست!
- دوست دارم. - من هم دوست دارم.
اوه!
سباستین!
کیث.
بیا اینجا پسر.
- حالت چطوره؟ - خوبم.
این میاست. میا، کیث.
سلام، میا. خوشبختم.
من هم همین طور. من با این پسر موسیقی میزدم.
هم مدرسه ای بودیم.
- خب، چطور بودی داداش؟ - عالی.
هیچ وقت بهتر نبودم. تو چطور؟
من خیلی خوب بودم. سرم خیلی شلوغه.
یه گروه جدید جمع کردم.
اوکی. چه خوب.
داریم دنبال پیانیست می گردیم.
- شوخی میکنی؟ - نه، بی شوخی.
- نه، من نیستم. - مطمئنی؟ پول خوبی توشه.
نیازی ندارم.
پس بذار یه نوشیدنی بگیریم. خیلی وقت گذشته.
اوکی. خوشحال شدم از دیدنت، میا.
من هم همین طور.
"پایان."
نابغه ست.
- واقعا؟ - آره.
برا من خیلی نوستالژیکه.
- به نظرت زیادی نوستالژیکه؟ - هدف همینه.
به نظرت مردم خوششون میاد؟
گور بابای مردم.
تو همیشه همین رو میگی.
خب، بهش اعتقاد دارم.
یه چیزی برات درست کردم.
برای چی؟
برای کلوبت.
چرا اسمش "سِبز"ه؟ (یعنی برای سِب)
چون به نظرم باید اسمش این باشه.
چرا؟
چون هیچ کس به کلوبی نمیاد که اسمش "مرغ سر سیخ" باشه.
اون یه نت موسیقیه که آپاستروف هم هست؟
- آره! - باحاله.
آره.
ولی اسمش باید "مرغ سر سیخ" باشه.
چون چارلی پارکر اسم مستعارش رو...
میدونم، چون عاشق مرغ بود.
برای همین "پرنده" صداش می کردن.
پس من هم میخوام مرغ داشته باشم با آبجو، جاز...
"مرغ سر سیخ".
میدونم. ولی باید مرغ رو بیخیال شی
و به جاش بچسبی به نوشیدنی و جاز. تازه میتونی...
من مرغ رو بیخیال نمیشم.
شاید بتونی یه جای دیگه رو بگیری.
- در مورد چی حرف... - یه جای جدید پیدا کن.
باید ون بیک باشه.
خب، لازم نیست حتما ون بیک باشه.
نمیتونم اجازه بدم سامبا رو جایگزین تاریخش بکنن.
نمیتونم.
میتونی، ولی نمیخوای.
نمایشنامه ت فوق العاده ست.
میدونی، همه ی دنیا از اتاق خوابِ تو.
دیگه چی میخوان؟ کی همچین ایده ای داره؟
- انجامش میدم. - معلومه که انجامش میدی.
اون مرده توی بار کی بود؟
همونی که بهت پیشنهاد کار داد.
- کیث. - آره.
چرا رفتارتون با هم انقدر عجیب بود؟
همیشه با هم یجوری هستیم.
- واقعا؟ - آره.
ولی آدم خوبی به نظر می رسید
چون بهت پیشنهاد کار داد.
میخوای بهش زنگ بزنی؟
نه. اصلا.
اوکی.
خب، پس تا الان اینا رو میدونیم.
آره؟
اسم کلوب من قطعا "مرغ سر سیخ" میشه،
و نمایشنامه تو هم موفق میشه.
یه اجرای تک نفره ست، پس فقط خودم توش هستم...
نه، منظورم اینه که خودم هم توش بازی میکنم.
نه، مامان. پولی بهم نمیدن.
من دارم پول میدم که انجامش بدم.
پسر خیلی خوبیه. میخواد کلوب جاز خودش رو باز کنه.
آره، فوق العاده میشه.
نه، هنوز به جایی نرسیده،
یکم نیاز به...
فکر کنم داره پول جمع میکنه.
نه، شغل ثابتی نداره،
ولی داره روش کار میکنه.
این اواخر یکم سخت بوده.
مامان، یه راهی پیدا میکنه که کلوب رو باز کنه
و تو هم عاشقش میشی، اوکی؟
بابا چطوره؟
سباستین.
بیا داخل، پسر.
- ممنون که اومدی. - ممنون که منو قبول کردی.
مطمئن نبودم امروز ببینمت.
- خب، قضیه اینه. - اوکی.
ما پخشمون با شرکت یونیورسال هست.
اسم خودمون رو هم روش داریم.
قراره تور داشته باشیم.
میتونیم هفته ای هزارتا بهت بدیم،
بعلاوه ی بخشی از پول بلیط ها و جنس هایی که میفروشیم.
به نظرت خوبه؟
- سباستین؟ - آره.
اوکی؟
- بیا شروع کنیم. - باشه.
♪ امشب ♪
میدونم. متفاوته.
ولی تو گفتی که میخوای جاز رو نجات بدی.
چطور میخوای نجاتش بدی اگه هیچ کس بهش گوش نمیکنه؟
جاز داره به خاطر آدمایی مثل تو میمیره.
تو برای آدمای نود ساله ی تو بار اجرا میکنی.
پس بچه ها کجان؟ آدمای جوون کجان؟
انقدر شیفته ی آدمایی مثل
کنی کلارک و تلونیوس مانک هستی.
این افراد انقلابی تو جاز بودن.
چطور تو میخوای انقلابی باشی
وقتی هنوز انقدر سنتی هستی؟
تو چسبیدی به گذشته، ولی جاز درباره ی آینده ست.
میدونم.
پیانیست قبلی به خوبی تو نبود،
ولی تو خیلی رو اعصابی، پسر.
♪ شهر ستاره ها ♪
♪ آیا فقط برای من می درخشی؟ ♪
♪ شهر ستاره ها ♪
♪ چقدر چیز ها هست که من نمیتونم ببینم ♪
♪ کی میدونست؟ ♪
♪ من از همون آغوشِ اول ♪
♪ با تو احساسش کردم ♪
♪ که حالا رویا های ما ♪
♪ ممکنه بالاخره به حقیقت بپیوندند ♪
♪ شهر ستاره ها ♪
♪ چیزی که همه آرزوش رو دارند ♪
♪ توی بار ها ♪
♪ یا میان شیشه های بخار کرده ی رستوران های شلوغ ♪
♪ اون عشقه ♪
♪ آره، تمام چیزی که ما دنبالشیم عشقه ♪
♪ از کسی دیگه ♪
♪ یک سرخی ♪
♪ یک نگاه ♪
♪ یک لمس ♪
♪ یک رقص ♪
♪ یک نگاه تو چشمان کسی دیگه ♪
♪ که آسمان ها رو روشن میکنه ♪
♪ دنیا رو باز میکنه و میچرخونه ♪
♪ یه صدا که میگه "من اینجام"ا ♪
♪ و مشکلی نیست ♪
♪ مهم نیست که بدونم ♪
♪ کجا میخوام برم ♪
♪ چون تمام چیزی که نیاز دارم این حس مجنونه ♪
♪ تاپ-تاپ-تاپِ قلبم ♪
♪ نمیخوام این احساس بره ♪
♪ شهر ستاره ها ♪
♪ آیا فقط برای من می درخشی؟ ♪
♪ شهر ستاره ها ♪
♪ هیچوقت انقدر ♪
♪ درخشان نبودی ♪
♪ نمیدونم چرا نمیتونم بدنم رو از حرکت نگه دارم ♪
♪ نمیدونم اگه این اشتباهه یا درست ♪
♪ نمیدونم اگه این ضربِ آهنگه ♪
♪ ولی یه چیزی داره کنترل رو از من میگیره ♪
♪ و من فقط میدونم ♪ ♪ که امشب حس خیلی خوبی دارم ♪
♪ نمیدونم اسمت چیه ولی ازش خوشم میاد ♪
♪ تو فکر چیزایی بودم که میخواستم امتحان کنم ♪
♪ نمیدونم اومدی اینجا چکار کنی ♪
♪ هرچی هست میخوام باهات انجامش بدم ♪
♪ و من فقط میدونم ♪ ♪ که امشب حس خوبی دارم ♪
♪ اوه، اگه ما به رقص ادامه بدیم ♪
♪ ریتممون رو به بلندی های جدیدی میبریم ♪
♪ گرمای عشق رو حس کن، عزیزم ♪
♪ شب رو نورانی کن! ♪
♪ میتونیم آتش به پا کنیم! ♪
♪ بیا، بذار بسوزه، عزیزم ♪
♪ میتونیم آتش به پا کنیم! ♪
♪ بذار جا ها رو عوض کنیم، عزیزم ♪
♪ میتونیم آتش به پا کنیم! ♪
♪ من فقط میدونم که حس خوبی دارم ♪
♪ مگه نمیدونی که من حس خوبی دارم ♪
♪ من فقط میدونم که حس خوبی دارم ♪
♪ امشب ♪
♪ برام مهم نیست اگه این مهمونی تبدیل به یه شورش بشه ♪
♪ بذار بی پروا بشیم ♪ ♪ اینجا رو با خاک یکسان کنیم ♪
♪ صدای موزیک رو بلند کن ♪
♪ دیگه کسی جلودار ما نیست ♪
♪ من فقط میدونم ♪ ♪ که امشب حس خوبی دارم ♪
♪ میتونیم آتش به پا کنیم ♪
♪ بیا، بذار بسوزه، عزیزم ♪
♪ میتونیم آتش به پا کنیم! ♪
♪ بذار جا ها عوض شه، عزیزم! ♪
♪ میتونیم آتش به پا کنیم! ♪
♪ اوه، من فقط میدونم که حس خوبی دارم ♪
♪ مگه نمیدونی که من حس خوبی دارم ♪
♪ مگه نمیدونی ♪ ♪ مگه نمیدونی ♪
♪ امشب! ♪
سلام، منم.
نمیدونم الان کجایی.
فکر کنم بوستون باشی.
شاید هم دالاس، نمیدونم.
همم...
چند وقته ازت چیزی نشنیدم،
و دلم برات تنگ شده.
خب دیگه، خداحافظ.
فکر کردم...
سورپرایز.
باید صبح زود برم،
ولی فقط باید می دیدمت.
چقدر خوبه که آدم خونه باشه.
خیلی خوشحالم که خونه ای.
اجرات چطور پیش میره؟
همم، نگرانم.
- آره؟ - همم.
چرا؟
آخه اگه مردم بیان چی؟
مهم نیست.
تو نگرانی اونا چی فکر میکنن؟
نگران انجام دادنشم. نگرانم که برم بالا...
روی صحنه و برای مردم اجرا کنم.
میدونم، لازم نیست این چیزا رو به تو بگم.
- فوق العاده میشه. - درک نمیکنی،
ولی خیلی میترسم.
اونا خوش شانسن که تو رو ببینن.
نمیتونم صبر کنم.
من میتونم.
کی میخوای بری، صبح؟
آره. 6:45.
- اوه. - بویزی.
- بویه؟ - بویدن.
به سلامتی بویزی!
تو هم باید بیای.
به بویزی؟
آره، میتونی از تو لیست آرزو هات خطش بزنی.
اوه، خب خیلی...
هیجان انگیز میشه. کاش میتونستم.
بعد از تور چیکار میکنی؟
چرا نمیتونی؟
- بیام به بویزی؟ - آره.
چون باید تمرین کنم.
نمیتونی هرجایی بخوای تمرین کنی؟
هرجا که هستی؟
خب، آره فکر کنم.
همم...
تمام وسایلم اینجاست، و اجرام دو هفته دیگه ست،
فکر نمیکنم که...
اوکی.
- ...الان بهترین ایده باشه، ولی... - خب...
کاش میتونستم.
فقط باید سعی کنیم همدیگه رو ببینیم.
ما وقت نداریم همدیگه رو ببینیم.
میدونم، ولی کِی کارت تموم میشه؟
منظورت چیه؟ آخه...
کِی تورِتون تموم میشه؟
وقتی تور تموم شد، میریم برای ضبط،
و بعد برمیگردیم به تور.
تور برای اینه که بتونیم ضبط کنیم،
که بتونیم برگردیم و کارمون رو اجرا کنیم.
پس مثل یه کار طولانی مدته؟
منظورت چیه از طولانی مدت؟
منظورم اینه که تموم نمیشه.
یعنی قراره زمان طولانی تو این گروه بمونی.
و بری تور.
خب، چکار فکر کردی قراره بکنم؟
نمیدونم... خیلی در موردش فکر نکرده بودم.
نمیدونستم که این گروه...
انقدر مهم بود.
پس فکر نمیکردی که موفق بشه؟
همم...
نه، منظورم این نبود.
من فقط منظورم اینه که...
منظورم اینه که چه مدت میخوای بری تور، ماه ها؟ سال ها؟
آره. فکر نمی کنم... همین جوریه.
منظورم اینه که، این... این میتونی به راحتی همه...
میتونم حداقل چند سال با این گروه برم تور، حداقل.
فقط همین ضبط.
این موزیکی که داری میزنی رو دوست داری؟
نمیدونـ...
نمیدونم چه اهمیتی داره.
خب، اهمیت داره،
چون اگه قرار باشه بیخیال رویا هات بشی،
به نظرم مهمه که اون چیزی که...
قراره سال ها بزنی رو دوست داری.
تو موزیکی که میزنم رو دوست داری؟
آره.
خوبه.
فقط فکر نمی کردم که تو خوشت بیاد.
آره، خب...
تو همیشه می گفتی که از کیث خوشت نمیاد،
و حالا میخوای چند سال باهاش بری تور.
خب من فقط نمیدونستم...
- داری چکار میکنی؟ - ..اگه تو خوشحالی یا نه.
- چرا داری این کار رو میکنی؟ - نمی دو...
- منظورت چیه چرا دارم این کار رو میکنم؟ - من فکر کردم تو میخواستی که این کار رو انجام بدم.
الان به نظر میاد نمیخوای دیگه انجامش بدم.
منظورت چیه، من میخواستم انجامش بدی؟
این چیزیه که تو برای من میخواستی.
که تو این گروه باشی؟
که تو این گروه باشم.
که یه شغل ثابت داشته باشم، میدونی؟
که... خودت میدونی.
معلومه که میخواستم یه کار ثابت داشته باشی،
که بتونی از پسِ
خودت و زندگیت بر بیای و بتونی کلوب خودت رو باز کنی.
همین کار رو هم دارم میکنم. من متوجه نمیشم.
چرا اینو جشن نمیگیریم؟
چرا کلوب خودت رو راه نمیندازی؟
خودت گفتی هیچکس نمیخواد به اون کلوب بره.
هیچکس به کلوبی نمیره که اسمش "مرغ سر سیخ" باشه.
پس اسمشو عوض کن!
خب، هیچکس جاز دوست نداره! حتی تو.
من به خاطر تو الان جاز رو دوست دارم!
و من فکر کردم این کاریه که تو میخواستی من انجام بدم!
چکار باید بکنم؟
برگردم جینگل بلز بزنم؟
منظورم این نبود.
منظورم اینه که چرا نمیای...
- ...چیزی که ساختی رو برداری... - پول جمع کنم که یه کلوب باز کنم،
- ... و کلوب خودت رو باز کنی؟ - که هیچ کس پاش رو اونجا نمیذاره؟
مردم میرن اونجا،
چون تو کارتو با علاقه انجام میدی،
و مردم از کاری که دیگران با علاقه انجام بدن، لذت میبرن.
تو براشون یادآور چیزی هستی که اونا فراموش میکنن.
این چیزی نیست که من تجربه کردم.
خب، هرچی، باشه؟ منظورم اینه که...
وقتشه که بزرگ بشم، میدونی؟
یه کار ثابت دارم، و این کاریه که انجام میدم.
و حالا که تو یهویی با این به مشکل خوردی،
کاش حداقل زودتر بهم گفته بودی،
قبل از اینکه اون قرارداد لعنتی رو امضا کنم!
من دارم میگم که تو یه رویا داشتی،
که دنبال کردی، و بهش چسبیده بودی...
این همون رویاست! این همون رویاست.
- این رویای تو نیست! - آدمایی مثل من
کل زندگیشون کار میکنن که تو یه چیزی باشن
که موفقه و مردم دوست دارن.
میدونی؟
منظورم اینه که، من بالاخره تو یه چیزی هستم...
...که مردم ازش لذت میبرن.
- از کی تا حالا برات مهم شده... - این که من ازش...
- ...که مردم ازت خوششون بیاد؟ - ...لذت نمیبرم، اهمیتی نداره.
چرا انقدر اهمیت میدی که مردم ازت خوششون بیاد؟
تو که یه بازیگری! تو چی میگی؟
شاید فقط اون موقع که بدبخت بیچاره بودم ازم خوشت میومد،
چون باعث میشدم حس بهتری نسبت به خودت داشته باشی.
- شوخی میکنی؟ - نه.
نمیدونم.
خیلی خب، رفقا. فردا می بینمتون.
- سباستین؟ - بله؟
امشب هستی دیگه، آره؟
در مورد چی حرف میزنی؟
ساعت 7:00، عکاسی.
موجو. هستی دیگه؟
فکر کردم اون پنجشنبه ی هفته ی بعد بود.
نه، امشبه.
مشکلی نداری که؟
- دیوید، اون یکی دوربین رو بهم بده. - مشکلِ این چیه؟
"مشکل این چیه؟"
کار نمیکنه، مشکلش اینه!
خیلی خب، ترامپت، عالیه.
عالیه! زیباست، زیباست!
اوکی، کیبورد. خب، بالا رو نگاه کن.
خوبه، خوبه. عالیه، عالی.
اوکی، موزیک رو قطع کن!
عالیه. خیلی خوبه.
خب، حالا لبت رو گاز بگیر، اینجوری...
انگار داری روی یه چیزی تمرکز میکنی، چه میدونم...
مثلا یه قطعه از موزیکت.
چی رو گاز بگیرم؟
لبت. لبت رو گاز بگیر، میدونی که...
اوکی.
آره، خوبه. عالیه.
زیباست! زیبا.
خب، حالا عینکتو جا به جا کن،
بیار پایین... روی بینی...
یه ذره بیشتر،
فقط یه ذره، یکم دیگه.
سرت رو پایین نگه دار، ولی نگاهت به من باشه.
یکم اخمو.
آره! زیباست! عالیه!
خب، کیبورد رو روشن کن.
میخوای کیبورد رو بشنوی؟
دیگه لازم نیست لبتو گاز بگیری.
خب، واقعا یه چیزی بزن.
یه چیزی بزن. میدونی؟ هرچی.
تو پیانیستی دیگه، مگه نه؟ یه چیزی بزن.
عالیه، زیباست.
عالی. اوه، خوبه.
نه، تمومش نکن. ادامه بده.
ادامه بده، بزن. عالی بود!
...میخواستم خودمو بکشم.
اصلا کارش خوب نبود.
اون قسمت پنجره هه...
آره، اون دیگه چی بود؟
اوه، خدای من! کارت رو رها نکن!
اوه، خب...
خوب نبود. اجرا های تک نفره همیشه افتضاحن.
میا!
میا. واقعا متاسفم.
فقط بگو چطور پیش رفت. چطور بود؟
- کمکم نکن. - متاسفم.
ببخشید انقد عوضی بودم.
- متاسفی، متاسفی... - ببخشید که انقدر عجولم.
متاسفی.
بذار برات جبران کنم.
بذار جبرانش کنم، باشه؟
- تو رو مقصر نمیدونم که نمیخواستی... - تمومه.
- چی؟ - تمومه.
چی؟
همه چیز.
دیگه نمیخوام خودمو مسخره کنم! تموم شد. تمومه.
- هیچکس نیومد. - خب که چی؟ که چی؟
نمیتونم پول تئاتر رو پس بدم. این چقدر...
میخوام یه مدت برم خونه.
فردا میام ببینمت.
نه، دارم میرم "خونه" خودم.
اینجا خونه ست.
نه، دیگه نیست.
بله؟
سلام، میتونم با میا دولان صحبت کنم؟
شماره اشتباه رو گرفتید.
موبایلش رو جواب نداد،
گفتن شاید بتونم از این شماره پیداش کنم.
دیگه نه.
اوکی، خب...
- اگه باهاش صحبت کردید... - نمی کنم.
...میتونید بهش بگید که جین از گروه بازیگری امی برندت
میخواد باهاش صحبت کنه؟
بازیگری؟
اون کیه دیگه؟
بس کن!
چرا اومدی اینجا؟
چون خبرای خوبی دارم.
چی؟
امی برندت، مدیر گروه بازیگری...
- آره. - اون نمایشت رو دیده،
و عاشقش شده.
و انقدر عاشقش شده
که میخواد تو فردا بری اونجا
و برای این فیلم بزرگی که داره تست بدی.
نمیخوام این کار رو بکنم.
- نمی کنم. - چی؟
این یکی... نه. این یکی...
ببخشید؟
این منو میکشه.
- چی؟ - چی؟
چی؟ ششش! تمومش کن!
نه!
باید ساکت باشی.
- اگه میخوای... - همسایه ها بیدار میشن.
پس باید منطقی باشی، اگه میخوای ساکت باشم،
باید منطقی رفتار کنی!
- بگو چرا نمیخوای بری. - الان زنگ میزنن پلیس.
- چون... - چرا؟
من یه میلیون بار تست دادم،
و هر دفعه هم یه اتفاق میفته
که وسط تستم میپرن
چون یه نفر میخواد بره ساندویچ بگیره!
یا دارم گریه میکنم، و اونا شروع میکنن خندیدن.
یا وقتی همه نشستن تو اتاق انتظار،
همشون مثل من هستن ولی یا خوشگلترن یا بهتر...
چون شاید من به اندازه ی کافی خوب نیستم!
- چرا، هستی. - نه...
- نه، شاید نیستم. - چرا، هستی.
- شاید نیستم. - هستی.
شاید من یکی از اون آدما هستم
که همیشه میخواسته یه چیزی رو انجام بده،
ولی مثل یه رویای محال بوده. میدونی؟
و بعد، خودت گفتی،
رویا هات رو عوض می کنی و بزرگ میشی.
شاید من یکی از اون آدمام، که قرار نیست چیزی بشه.
و میتونم برگردم مدرسه،
و یه چیز دیگه پیدا کنم که بتونم انجام بدم.
چون من رفتم که به رویام برسم،
و حالا شش سال گذشته،
و دیگه نمیخوام انجامش بدم.
چرا؟
چرا چی؟
چرا نمیخوای دیگه انجامش بدی؟
چون زیادی من رو به درد میاره.
تو یه بچه ای.
- بچه نیستم. دارم سعی میکنم بزرگ بشم. - چرا هستی.
- داری مثل یه بچه گریه میکنی. - اوه، خدای من.
فردا ساعت 5:30 تست داری.
من ساعت 8:00 صبح جلوی در منتظرم.
چه تو اونجا باشی یا نباشی.
چطوری پیدام کردی؟
خونه ی جلوی کتابخونه.
- قهوه آوردم. - اوکی، عالیه.
میا؟
سلام، میا. من امی هستم و این فرانک ـه.
سلام. حالتون چطوره؟
خوشبختم. خوشحالم که پیدات کردیم.
من هم همینطور.
قراره تو پاریس فیلمبرداری کنیم، و فیلمنامه ای هم نداریم.
قراره که یه پروسه باشه.
میخوایم شخصیت ها رو براساس بازیگر ها بنویسیم.
سه ماه تمرین داریم و چهار ماه فیملبرداری.
اوکی.
ما فکر کردیم شاید تو بتونی برامون یه داستان تعریف کنی.
درباره ی؟
هرچیزی که بخوای.
هرچی؟
آره، فقط یه داستان برامون بگو. تو یه نویسنده ای.
همم...
هروقت آماده ای شروع کن.
خاله ام تو پاریس زندگی میکرد.
یادمه میومد خونه و برامون
از داستان های خارج از کشور بودن تعریف می کرد...
یادمه،
برامون تعریف کرد که یه بار تو رودخونه پریده بود.
♪ پا برهنه ♪
♪ او لبخند زد ♪
♪ بدون نگاه کردن پرید ♪
♪ و افتاد در ♪
♪ رودِ سن ♪
♪ آبِ رود یخ بود ♪
♪ تا یک ماه بعد عطسه می کرد ♪
♪ ولی گفت حاضر بود دوباره بره ♪
♪ به سلامتی اون هایی که یک رویا دارند ♪
♪ هرچقدر هم که مجنون به نظر برسند ♪
♪ به سلامتی قلب هایی که درد دارند ♪
♪ به سلامتی این آشفتگی که برپا کردیم ♪
♪ او یک احساس رو ثبت کرد ♪
♪ یه آسمونِ بدون سقف ♪
♪ غروب آفتاب در یک قاب ♪
♪ با مشروبش زندگی کرد ♪
♪ و با خاموشی نورش از دنیا رفت ♪
♪ اما من همیشه شعله اش رو به یاد دارم ♪
♪ به سلامتی اون هایی که یک رویا دارند ♪
♪ هر چقدر هم که مجنون به نظر برسند ♪
♪ به سلامتی قلب هایی که درد دارند ♪
♪ به سلامتی این آشفتگی که برپا کردیم ♪
♪ او به من گفت ♪
♪ کمی جنون لازمه ♪
♪ تا به دیدگانِ ما رنگ های جدید بده ♪
♪ کی میدونه ما رو به کجا میکشونه؟ ♪
♪ و به همین خاطر هم به ما نیاز دارند ♪
♪ پس شورشی ها رو جمع کن ♪
♪ امواج ناشی از سنگ ها رو ♪
♪ نقاش ها، شعرا و بازیگر ها رو ♪
♪ و به سلامتی مجنون هایی ♪
♪ که یک رویا دارند ♪
♪ هرچقدر هم که دیوانه به نظر برسند ♪
♪ به سلامتی قلب هایی که میشکنه ♪
♪ به سلامتی این آشفتگی ♪
♪ که برپا کردیم ♪
♪ من... همه ش رو از اون موقع به یاد دارم ♪
♪ او و برف ♪
♪ و سِن ♪
♪ با لبخندی روی لبش ♪
♪ گفت حاضره باز هم ♪
♪ انجامش بده ♪
کی خبر میگیری؟
اوه، گفتن تو چند روز آینده.
ولی من انتظار ندارم خبری بگیرم.
جواب مثبت میگیری.
- واقعا ممکنه نگیرم. - چرا، میگیری.
امیدوارم ناامید نشده باشی.
میدونم.
میدونم. این چیزا رو درک میکنم.
ما کجاییم؟
- پارک گریفیث. - "ما"...
- ...کجای کاریم؟ - میدونم.
نمیدونم.
چکار باید بکنیم؟
فکر نکنم بتونیم کاری بکنیم،
چون وقتی که تو جواب بگیری...
اگر جواب بگیریم.
وقتی که بگیری،
باید همه ی زندگیتو برای این کار بذاری.
همه ش رو.
این رویای توئه.
پس تو چیکار میکنی؟
من هم برنامه ی خودم رو دنبال می کنم، میدونی؟
می مونم اینجا و کار خودم رو انجام میدم.
تو قراره بری پاریس. جازِ خوبی اونجا دارن.
و تو دیگه جاز رو دوست داری.
نه؟
آره.
و بعد هم باید صبر کنیم ببینیم چی میشه.
من همیشه عاشقت می مونم.
من هم همیشه عاشقت می مونم.
این منظره رو نگاه کن!
بهتر از این رو دیدم.
- افتضاحه. - آره.
هیچ وقت تو روز اینجا نبودم.
سلام. میشه لطفا دو تا آیس کافی بگیرم؟
بله. البته.
به حساب ما.
اوه، نه، ممنون، اصرار میکنم.
خوب به نظر میاد. هریس کارش خوب بوده.
خیلی طولش داد.
همیشه همین جوریه. وقت امضاست.
خیلی بد نیست، سِب.
بد نباشه یعنی خیلی خوبه.
امشب میبینمت.
میبینمت.
سلام.
- روزت چطور بود؟ - خوب بود.
- همم. حالش چطوره؟ - خیلی خوبه.
- آره؟ - آره، بیا اینجا.
سلام، رفیق!
فکر نمیکردم الان خونه باشی.
داری نقاشی میکشی؟
آره.
میتونم کمک کنم؟ میدونی که من عاشق نقاشی کشیدنم.
اوکی، چلسی، ما داریم میریم.
مشکلی نداری؟
- نه من خوبم. - چیزی لازم داری؟
خداحافظ، عزیزم.
- بگو خداحافظ مامان. - خوب بخوابی.
خداحافظ مامان.
با چلسی خوش بگذره.
- خوش بگذره. - خداحافظ، میا.
- خداحافظ. خیلی ممنون. - شب بخیر، بچه ها.
- شب بخیر، عزیزم. - شب بخیر.
اوه، پسر.
اگه از دستش بدیم چی؟
به ناتالی چی میخوای بگی؟
اوه...
وقتی برگشتیم نیویورک میبینیمش.
اوکی.
اینو از دست نمیدم.
خیلی بده.
میخوای همین جا نگه داریم شام بخوریم؟
- حتما، آره. - آره. باشه؟
اوکی.
میخوای اینجا رو ببینیم؟
جای باحالیه.
عاشقشم.
کال بنت، ساکسیفون.
خاویر گنزالس، ترامپت.
ندرا ویلرِ دوست داشتنی، بِیس.
و کلیفتون "فو فو" ادیِ بی همتا، درام!
و پیانیستمون که یکم زیادی تو کارش خوبه،
انقدر خوب که اگه حواسم نباشه صاحب اینجا میشه،
همگی، کایری تایلر.
اوه...
به "سِبز" خوش اومدید.
من اجراتونو شنیدم و میخواستم...
میخوای واسه یه اجرای دیگه بمونی؟
نه، بهتره که بریم.
باشه.
یک، دو. یک، دو، سه، چهار.